Gala USHC 2017 H2.jpg WSC_2965a.jpg IMG_2265.JPG IMG_2319.JPG SHOUT2016.jpg IMG_2220A.JPG ES_8563a.jpg Heren2.jpg Blokhut-D2.jpg Scorebord+line-up (1).jpg
 

Historie

In het academisch jaar 1970-1971 gaven de Dienst Lichamelijke Vorming & Sport en de Utrechtse Studenten Sportstichting (in het vervolg DLV en USS) hockeytraining op de velden van hockeyclub Kampong. De trainingen werden met name gevolgd door studenten die, nog hockeyend in hun voormalige woonplaats, de behoefte hadden ook in Utrecht doordeweeks te hockeyen. Meetrainen met het eigen elftal in de andere stad was veelal niet mogelijk. Op de eerste training waren negen studenten en de heer Arno Pruis van DLV aanwezig. 

 

Arno Pruis zou een belangrijke rol spelen in deze eerste weken. Na de eerste training vroeg hij de aanwezigen de verdere trainingen zelf te verzorgen. Tevens vond hij sommigen bereid om de studentenhockeyers te vertegenwoordigen bij de USS  en DLV. Hiermee was de eerste stap gezet. De tweede stap volgde een week later. De DLV had twee velden en materiaal beschikbaar voor "georganiseerd hockey”!

 

Door deze mededeling werd een idee geboren dat later als de U.S.H.C. zijn vorm kreeg, met als domicilie: "De Uithof”.  Het zou voor vele studentenhockeyers een uitkomst betekenen; een betaalbare club in Utrecht zelf, mét studenten en dóór studenten.

 

Allereerst werd uitbreiding gezocht. Via publicaties en bekenden ontstonden een dames_ en een herenelftal. Deze twee teams speelden enkele vriendschappelijke wedstrijden en er werd een reis naar Berlijn georganiseerd voor 45 gulden per persoon.

 

Al deze tijd werd geprobeerd om de U.S.H.C. door de KNHB erkend te krijgen. Helaas waren niet alle verenigingen uit de omgeving even blij met de nieuwelingen in oprichting. Eén vereniging bleek echter over "krachtige argumenten” te beschikken bij de plenaire bondsvergadering. Hier dient de rol van de Delftse Studenten Hockey Club vermeld te worden. Zij hielden een stevig pleidooi voor de U.S.H.C.. De bezwaren van de bond tegen de U.S.H.C. werden in een brief op bijzondere wijze verwoord; studenten komen te laat, zijn luidruchtig, komen afspraken niet na, spelen altijd in onreglementaire kleding en zijn derhalve zeker niet serieus genoeg om aan de competitie deel te nemen. Met andere woorden: studentenclubs zijn onbetrouwbaar!

 

De eerste afwijzing deed vele studenten besluiten terug te keren naar hun eigen vereniging waar zij wel competitie konden spelen. Peter Huussen en Harry Slachter gingen echter door. Zij kregen steun van Cornelie van Waegeningh, Marelie Broekhuysen en Egbert Brouwer.

 

Op 28 april 1971 werd U.S.H.C. opgericht in de theekamer van U.V.S.V/N.V.V.S.U. Voorlopig bleef erkenning van de KNHB echter uit. Dit had consequenties die niet voorzien waren. De DLV nam een van de twee beschikbare velden terug om er een voetbalveld van te maken. Dit betekende dat er maar maximaal zes elftallen aan de competitie zouden kunnen deelnemen. 

 

Voorlopig was het echter niet zo ver. De vier elftallen die de U.S.H.C. rijk was, konden in het eerste jaar alleen vriendschappelijk wedstrijden spelen. Het bestuur van de vereniging ging bij alle omliggende verenigingen langs om hen van de welwillendheid van de U.S.H.C. te overtuigen. Pas aan het eind van 1971 volgde uiteindelijk de erkenning door de KNHB.

 

In 1972-1973 kon er door de U.S.H.C. met zes elftallen aan de competitie deelgenomen worden. De trainingen werden verzorgd door Heiko van Staveren, een international van Kampong. Het voordeel was dat er training werd gegeven door een ervaren man, het nadeel was dat er aan de sterspelers van de U.S.H.C. werd getrokken om naar Kampong te verhuizen.

 

Een belangrijke rol in de beginjaren werd gespeeld door "Hillegonda” een studentenhuis in de Willem Barentzstraat. In dat huis speelde ‘het’ zich allemaal af. Als grote krachten in Hillegonda moeten worden vermeld Trix Hoying (de eerste vrouwelijke voorzitter van de U.S.H.C.) en de voorheen genoemde Mareli en Cornelie.

 

Gezien de groei van de U.S.H.C. werd in de jaren tachtig het tweede veld weer aan de U.S.H.C. toebedeeld door de USS. Begin jaren negentig werd het plan ontwikkeld om een studenten sportterrein aan te leggen nabij de hockey- en de tennisvelden. Het nieuwe centrum kreeg de naam Olympos en werd beheerd door de Utrechtse Studenten Sportstichting ‘Mesa Cosa’. Vanaf het begin van de ontwikkeling van deze plannen heeft de U.S.H.C. aangedrongen op moderne accommodaties ten behoeve van het hockeyen. In de jaren voor de realisatie van Olympos werden velden van de U.S.H.C. met zeer grote regelmaat afgekeurd vanwege boomwortels, putdeksels en meren op het veld. Hier moeten de inspanningen van Bart Kessels en Tjitske Feitsma genoemd worden. In 1995 werden twee kunstgrasvelden op Olympos in gebruik genomen. Het toeval wilde dat de U.S.H.C. in dat jaar haar 5e lustrum vierde, hetgeen dan ook het thema ‘Zonnig Zilverzand’, naar het zand dat op kunstgrasvelden wordt gestrooid, meekreeg. In de tussentijd was de U.S.H.C. uitgegroeid tot een vereniging met ruim driehonderd leden.

 

In het bestuursjaar 1997-1998 is er zelfs een derde veld voor U.S.H.C. beschikbaar gekomen om  verdere groei te accommoderen. Op het moment is de U.S.H.C. de tweede grootste studenten hockey club van Nederland waar studenten van de Universiteit Utrecht en de Hogeschool Utrecht nog immer genieten van het unieke karakter van een vereniging door en voor studenten. De U.S.H.C. heeft zich ontpopt als een onafhankelijke vereniging waar studenten actieve hockeysport kunnen combineren met een bruisend verenigingsleven. Een bepaalde sfeer kenmerkt ook nu nog de U.S.H.C.; prestatief met een ongedwongen gezelligheid, zowel tijdens het hockey als erna.

 

Het stabiele karakter van de steeds terugkerende evenementen, de actieve inzet voor het opschroeven van het hockeyniveau en het enthousiasme van de nieuwe leden geven een enorm vertrouwen in de toekomst van deze vereniging die inmiddels dit jaar 47e verjaardag viert!

 

Lang Leve U.S.H.C.!!